Mensen bewegen, reageren op hun omgeving, richten zich op en moeten evenwicht bewaren.

Ze hebben eigen, specifieke kenmerken.

 

 



Achtergrond


De ontwikkeling van de arthropraxie dateert uit de beginjaren 80, waarbij het jarenlange docentschap van Henk Quaadvliet aan de School voor Manuele Therapie van G.v.d. Bijl sr. te Utrecht en het leiding geven aan de School voor Manuele Therapie in België de basis vormden voor de ontwikkeling en verdere uitbouw van datgene wat G. v.d. Bijl sr. als erfenis in 1977 achterliet.

Die erfenis omvatte opvallende uitgangspunten ten aanzien van bewegen, die in het medisch en paramedisch bedrijf onbekend en dus ook onbemind waren en die steunden op diverse inzichten, die G.v.d. Bijl sr. vanuit zijn opleidingen verzamelde.

Inzichten over "bewegen" vanuit zijn vak leraar lichamelijke opvoeding en de inzichten vanuit de heilgymnastiek en de osteopathie leidden tot theoretische uitgangspunten, die in grote vaart aan een steeds groter aantal leerlingen werd onderwezen en die hun geldigheid ontleenden aan een grote effectieve handvaardigheid.

Bij degenen, waaronder Henk Quaadvliet, die de opleiding zelf moesten voortzetten ontstonden al snel verschillen in inzicht over de te volgen koers bij de verdere uitbouw van het vak. De uitbouw van de vele theorieën dienden volgens Quaadvliet met de praktische werkelijkheid overeen te stemmen en er niet verder verwijderd van te raken.

In Amerika bleek de interesse in een manueel behandelsysteem, waarbij de harde kraaktechnieken niet voorkwamen, groot. Zo werd door Henk Quaadvliet een behandelmethodiek ontwikkeld en gedoceerd, die niet meer uitging van theoretisch geconstrueerde modellen waaraan een individu moest voldoen, maar waarbij het individu zelf als uitgangspunt werd genomen en waarbij het momentane individuele klachtenpatroon als model werd gehanteerd. De basisuitgangspunten van G. v.d. Bijl sr. werden gehandhaafd, uitgebreid en aldus beter afgesteld op de praktijk.

Het arthropractisch doel is het begrijpen en onderzoeken van de gewrichtsfuncties en zo nodig het herstellen van die gestoorde functie tot een zo optimaal mogelijke functie.

De arthropraxie omvat dus gewrichtsdiagnostiek en gewrichtspraktijk.